سيدجعفر جوادزاده خلخالي كه بعداً به ميرجعفر پيشهوري معروف شد در سال1271 شمسي در روستاي «سيدلر زيوه سي» از توابع خلخال آذربايجان در يك خانوادهاي كه سيد بودند متولد شد این روستا در آن زمان حدود 550 خانوار داشته که اکثرشان نیز سید بودند امروزه در این روستا هیچکس که منصوب به خانواده پیشهxadوری باشد نمانده است پدربزرگ او کربلایی میریحیی بوده و پدرش میرجواد، از زن دوم میریحیی بوده و مادر پیشهxadوری نیز سیده سکینه بوده است به گفته ریش سفیدان روستا، میرجعفر پیشهxadوری، ابتدا تحصیلات دینی را نزد پدربزرگش کربلایی میریحیی فراگرفته و در 5سالگی خواندن و نوشتن را بلد بوده است میرجعفر پیشهxadوری فرزند ارشد بوده و

چنین است که به محض اینکه جنبش تبریز بر علیه استبداد و حامیان آن در منطقه آغاز می گردد گروههای متعددی از کارگران سوسیال دمکرات توسط کمیته های منطقه ای در گردانهایی مرکب از کارگران مجرب و متخصص ، سازمان داده شده و پس از تسلیح به اسلحه و مواد منفجره برای کمک به مجاهدین آذربایجان و ستارخان به تبریزسرازیر می گردند نخستین گروه از سوسیال دمکراتها، از طریق تفلیس بوسیله راه آهن عازم جلفا، مرز ایران شده و از رود ارس مخفیانه گذشتند و برای کمک به جنبش به آزادیخواهان تبریز پیوستند [i] ما از چگونگی ورود بولشویکها و لنینیستها به صفوف جنبش ستارخان اطلاع نداریم چون همیشه بصورت مخفی و دور از چشم پلیس تزار و قز

ساواک در طول خدمت خود جنایتهای بی شماری کرد اما دو کشف مهم انجام داد دستگیری دو جاسوس مهم کا .گ.ب یعنی تیمسار احمد مقربی و تیمسار علی اکبر درخشانی که جالب اینجاست که هر دو هم در آستانه انقلاب یعنی 1356ش صورت گرفت... سرلشکر احمد مقرّبی سرلشکر احمد مقرّبی به مدت ۳۰ سال برای کا گ ب خدمت کرد و ۱۱ سال بطور مستمر با اسم رمز «مرد» با سفارت شوروی در تهران در ارتباط بود. سرلشکر مقربی معاونت اداره پنجم و ریاست رکن پنجم ستاد ارتش را بر عهده داشت و مسئول خرید اسلحه از آمریکا و دیگر کشورهای غربی شد جالب اینکه در زمان دستگیری، رئیس طرحهای استرتژیک نیروهای مسلح ایران بود یعنی از مهمترین اطلاعات ارتش ایرا

در ایران کسانی که مخالف امضای برجام توسط دولت روحانی هستند همیشه آنرا به ترکمنچای تشبیه کرده و ننگین می دانند اما آنان بیشتر متاثر از تاریخنویسی دوران پهلوی بوده و از دید آن تاریخنویسی به ترکمنچای می نگرند که باید گفت که هر دو آنها جزو افتخارات کشور بوده و در واقع حرکاتی که قبل از آنها توسط دولتمردان صورت گرفت کاری سخیف و اشتباهی فاحش بود و این دو قرارداد در واقع جبران آن اشتباهات فاحشی بود که قبل از هر دو قرارداد صورت گرفته بود... جالب اینجاست که شباهتها و اینهمانی های عجیبی بین دو قرارداد و حرکات اشتباهی که قبل از آنها صورت گرفته و منجر به بوجود آمدن بحران گردید وجود دارد پس، گروهی که امروز

انقلاب مشروطیت در تاریخ ایران، یک نقطه عطف است اتفاق بزرگی است که تاریخ ایران را به دو قسمت تقسیم کرده است قبل از مشروطیت و بعد از مشروطت. مهم نیست که آرمانهای وعده داده شده متحقق شد یا نه. بلکه مهم این است که لرزه بر بساط تمامی شاهانی افکنده که قبل از آن به هیچ احدی از مردم پاسخگو نبودند پس، بیخود نیست که پس از آن زلزله، تمامی شاهان در فرجام کار خود، سرانجامی دردناک داشته و آواره جهان شدند بطوریکه حتی سرانجام گوری از این خاک نیز سهم نبرده اند محمدعلی شاه، احمدشاه، رضاشاه، محمدرضاشاه... انقلاب مشروطیت ایران، آغاز جدال و کشمکش انسانی ایرانی برای تبدیل رعیت ایرانی به شهروند ایرانی بود... عصیان

حسنعلی میرزا شجاع السلطنه شاهزاده قاجار و پسر ششم فتحعلی شاه بود او مشکلات عدیده ای برای ایران مخصوصا برای عباس میرزا ببار آورد همیشه در فکر توطئه برای کنار زدن عباس میرزا و نشستن بر قدرت بود زمانى كه عباس ميرزا شكست خورده و در تلاش براى عقد عهدنامه تركمنچاى بود این شجاع السلطنه در تهران گروهى به دور خود جمع كرده و از فتحعلى شاه مى خواست به وى اجازه دهد تا به زور شمشير، روسها را از ايران بيرون كند...! بخاطر همین اقدامات سخیف او برای رسیدن به قدرت بود که فصل هفتم قرارداد ترکمنچای گنجانده شد که بر اساس این بند، روسها ملزم میشدند از وليعهدى عباس ميرزا و كوشش در به سلطنت رساندن وى پس از مرگ شا

پس از مرگ نادرشاه، مراغه نیز به مانند اکثر شهرهای آذربایجا در دو سوی ارس، مستقل شد و در حوالی سالهای 1780م اداره امور مراغه بدست احمدخان مقدم رئیس ایل مقدم افتاد... خان نشین مراغه در مقایسه با خانشین های دیگر نسبتا قدرتمند و بانفوذ بود و میزان قشون آن به سه هزار نفر می رسید البته امکان به کارگرفتن از کردها نیز به عنوان سرباز اجیر در مواقع لزوم وجود داشت. خان مراغه با خان نشین ارومیه و خوی روابط دوستان داشت و از جنوب به سقز از شرق به میانه از شمال به تبریز و از غرب به دریاجه ارومیه و سولدوز محدود می شد. قبل از مرگ کریم خان زند، فتحعلى خان افشار، به طرف آذربايجان و تبريز آمده و در طول چهار ماه ح